Happy Valentine’s Day

Ξημέρωμα Αγίου Βαλεντίνου. Κάτι απομεινάρια από τριαντάφυλλα στο σαλόνι, μου θυμίζουν ότι ίσως υπάρχει λίγος ρομαντισμός εκεί έξω. Ότι ίσως κάποιοι άνθρωποι δίνουν ακόμα αξία σε μικρά πράγματα που όμως μπορούν να φέρουν το πιο πλατύ χαμόγελο. Μπορούν να κάνουν μια καρδιά να πεταρίσει. Μπορούν να κάνουν μια ψυχή να πετάξει. Μπορούν να σε κάνουν τον πιο ευτυχισμένο άνθρωπο πάνω στη γη.

Ξημέρωμα Αγίου Βαλεντίνου. Κάτι απομεινάρια αναμνήσεων όμορφων στιγμών τότε που όλα ήταν πιο απλά. Που ένα μικρό αρκουδάκι λούτρινο ήταν ικανό να μου δώσει φτερά και να ίπταμαι στον ουρανό για αμέτρητες εβδομάδες.

Γεννήθηκα ρομαντική. Ίσως τώρα που το σκέφτομαι υπέρ το δέον ρομαντική. Μπορώ να συγκινηθώ με ένα ζευγάρι ηλικιωμένων που περπατάει στον δρόμο πιασμένο χέρι-χέρι. Μπορεί τα δάκρυα να με επισκεφθούν ακόμα και με την υποψία αληθινής αγάπης ανάμεσα σε δυο ανθρώπους. Ευτυχία, έρωτας, αγάπη.. Έννοιες τόσο σημαντικες και τόσο άπιαστες στο μυαλό μου και στην ζωή μου. Μπορεί αυτή η μέρα να είναι απλά μια μέρα σαν όλες τις άλλες οπως πολλοί λένε όμως πάντα ευχόμουν κάποια στιγμή να βρεθεί κάποιος που θα με κάνει να νιώσω μοναδική και να γιορτάσω μαζί του τον έρωτα! Εκείνον τον έρωτα που σε ολοκληρώνει. Που ξυπνάς το πρωί και δεν χρειάζεσαι τίποτα άλλο παρά μόνο μια αγκαλιά (σφιχτή παρακαλώ για να την νιώθω) και ένα σ’ αγαπώ. Απλά, λιτά και χωρίς φιοριτούρες περιττές. Ήσυχα και αληθινά. Όνειρα, όνειρα, όνειρα….

Όμως τελικά στην πραγματικότητα γιατί πρέπει να περιμένουμε από κάποιον άλλον την ευτυχία μας;;; Γιατί πρέπει να αγαπήσουμε κάποιον άλλον και δεν αγαπάμε τον εαυτό μας;
Τα τελευταία χρόνια κάθε χρόνο προσπαθώ να αγαπάω εμένα όλο και πιο πολύ. Άλλοτε το καταφέρνω και άλλοτε αποτυγχάνω παταγωδώς.
Φέτος λοιπόν την δίκη μου ευτυχία την ορίζω εγώ γιατί αυτή την ημέρα γιορτάζω! Γιατί ναι είμαι ερωτευμένη με την Λίτσα. Μια Λίτσα που έχει αλλάξει πολύ με την πάροδο των χρόνων. Μια Λίτσα που διανύει μια πολύ περίεργη χρόνια όμως είναι εδώ έτοιμη να παλέψει. Γιατί στη ζωή έχει μάθει στα δύσκολα. Χαμογελά πλατιά και πάει παρακάτω.

Δώρο στον εαυτό μου σήμερα ως έκφραση της εμπιστοσύνης και της αγάπης μου ένα βιβλίο (Ο άνεμος κουβάρι του Διονύση Χαριτόπουλου) . Άλλωστε τα λατρεύω τα βιβλία. Νομίζω πως η ζωή μου θα ήταν μισή εάν δεν υπάρχει πάντα ένα βιβλίο στο τραπεζάκι του σαλονιού περιμένοντας να με ταξιδέψει, να με διδάξει, να με κάνει να σκεφτώ και τις περισσότερες φορές να με συγκινήσει!
HAPPY VALENTINE’S DAY!❤️