Τα μάτια δεν λένε ποτέ ψέμματα…

Πριν πολλά χρόνια είχα ακούσει κάποιον κύριο στην τηλεόραση να λέει πως είναι πολύ σημαντικό για την επίτευξη αποτελεσματικής επικοινωνίας να κοιτάς τον συνομιλητή σου στα μάτια. Αυτή η κουβέντα λοιπόν μου έγινε βίωμα και πάντα κοιτάζω τους ανθρώπους στα μάτια. Και οφείλω να ομολογήσω πως τα μάτια είναι αυτό που λένε ο καθρέφτης της ψυχής! Αν είναι μεγάλα κιόλας, σαν τα δικά μου, δεν κρύβουν απολύτως τίποτα! Θλίψη, μελαγχολία, χαρά, ευτυχία, απορία, δυσφορία όλα φόρα παρτίδα… Θυμάμαι την αγαπημένη μου δασκάλα στο δημοτικό όταν είχε φωνάξει την μαμά Ευανθία στο σχολείο μια μέρα να της αναφέρει πως με μάλωσε για μια ζαβολιά που είχα κάνει και της είπε χαρακτηριστικά πως ξαφνικά τα μάτια μου μετατράπηκαν σε μια πλημμυρισμένη λίμνη γεμάτη με λεπτόρρευστο μέλι (λόγω του χρώματος αυτών). Τότε δεν μπορούσα να καταλάβω τι εννοούσε αφού ήμουν πολύ μικρή. Αργότερα καθώς παρατηρούσα τα μάτια των ανθρώπων που συναναστρεφόμουν ανέσυρα στην μνήμη μου τα λόγια της και μου έβγαινε αβίαστα να συνδέω το βλέμμα με εικόνες που μου γεννούσαν. Έχω συναντήσει μάτια που μου θύμισαν ένα θλιμμένο ηλιοβασίλεμα στη Θεσσαλονίκη, μάτια που ήταν τόσο ζεστά σαν να με σκεπάζει μια χνουδωτή χειμωνιάτικη κουβέρτα κάποια κρύα νύχτα, μάτια που ήταν τόσο παιχνιδιάρικα σαν τη ρόδα στο λούνα πάρκ! Βλέμματα τόσο ψυχρά σαν τους πάγους στην Φινλανδία και άλλα πάλι τόσο χαρούμενα σαν να βλεπεις την Julie Andrews να χορεύει στα βουνά στην ταινία “Μελωδία της ευτυχίας!”

Τα μάτια έχουν υπάρξει έμπνευση για ζωγράφους, για ποιητές, για στιχουργούς, για συνθέτες! Με μια ματιά έχουν ξεκινήσει μεγάλοι έρωτες… Σκέψου να βυθίζεσαι στον βυθό των ματιών κάποιου γαλανομάτη ή ακόμα να κυλιέσαι στους αγρούς των ματιών κάποιου πρασινομάτη ως άλλη Laura English στο «Μικρό σπίτι στο λιβάδι…»

Τα μάτια μπορεί να είναι το αισθητήριο όργανο μέσω του οποίου λαμβάνονται τα οπτικά ερεθίσματα που στέλνονται στον εγκέφαλο ώστε να παίρνουν μορφή εκεί αλλά δεν είναι μόνο αυτο! Είναι κάτι πολύ περισσότερο! Δύο μάτια μπορει να σου αποκαλύψουν αλήθειες ή συναισθήματα που δεν ήξερες ότι έχεις ή δεν καταλάβαινες. Τα μάτια δεν λένε ποτέ ψέμματα. Γεννήθηκα με τεράστια μελί μάτια που δεν ξέρω ακόμα αν είναι ευλογία ή κατάρα αφού και να θέλω δεν μπορώ να κρύψω τίποτα! Θυμάμαι τις φωτογραφίες που έχω σαν μωρό όπου το βλέμμα μου είναι τόσο διαπεραστικό και τόσο έντονο λες και μπορεί να εισχωρήσει στο μυαλό και να διαβάσει τις ενδόμυχες σκέψεις των ανθρώπων!

Καθώς μεγαλώνω και τα χρόνια περνάνε συνειδητοποιώ πως αγαπάω τους ανθρώπους που όταν τους κοιτάς στα μάτια σε κατακλύζουν συναισθήματα. Τους ανθρώπους εκείνους που χαμογελάνε με τα μάτια. Αυτούς τους ανθρώπους που μιλάνε με ένα τους βλέμμα! Αυτούς… Σπάνιοι αλλά υπάρχουν εκεί έξω… Γιατί αυτοί δεν θα πουν ποτέ ψέμματα…