Ένα Σάββατο λίγο διαφορετικό από τα υπόλοιπα

Το χτεσινό Σάββατο ήταν αρκετά διαφορετικό! Πιο καλοκαιρινό! Με περισσότερα χαμόγελα! Και με περίσσια ηρεμία!

Τις τελευταίες νύχτες βλέπω εφιάλτες. Πετάγομαι κάθιδρη και φοβισμένη. Κάτι θέλει να μου πει το υποσυνείδητό μου αλλά εγώ δεν του δίνω σημασία! Έτσι και χτες! Πετάγομαι στις 6.00 τα ξημερώματα και μη μπορώντας να ξανακοιμηθώ αποφασίζω να σηκωθώ απο το κρεβάτι! Φτιάχνω ένα υπέροχο πρωινό και το απολαμβάνω! Έχει αρχίσει σιγά-σιγά να ξημερώνει, όμως στον δρόμο επικρατεί ησυχία! Η πόλη ακόμα κοιμάται. Πίνω τον καφέ μου στο μπαλκόνι, καθώς η θερμοκρασία είναι πολύ καλή, και παρατηρώ πως ο Υμηττός ειναι καλυμμένος από ενα πέπλο σκόνης και ομίχλης που κάνει το τοπίο λίγο μυστηριώδες.

Αποφασίζω να πάω για τρέξιμο στην παραλία. Το έχω συνήθεια τις τελευταίες μέρες. Με ηρεμεί. Βάζω τα αθλητικά μου και τρέχω.

Εκείνη την ώρα η θάλασσα είναι λάδι. Στο σημείο που βρίσκονται οι τράτες, είναι μαζεμένοι οι ψαράδες και πουλάνε την πραμάτεια τους. Εικόνα βγαλμένη απο περασμένες δεκαετίες. Κάποιες κυρίες στέκονται πάνω από τα τελάρα και διαλέγουν ψάρια για το Σαββατιάτικο τραπέζι. Ενω σε διπλανούς πάγκους τρεις- τέσσερις κύριοι κάνουν παζάρια για τα χρήματα που θα πληρώσουν. Εικόνα που με έκανε να νιώσω πως είναι καλοκαίρι και είμαι διακοπές σε κάποιο κυκλαδίτικο νησί.

Συνεχίζοντας την πορεία μου παρατηρώ στην ακροθαλασσιά δυο κυρίες όχι μεγάλης ηλικίας. Έχουν πάρει τις σπαστές καρέκλες τους, έχουν φορέσει τα μπανιερά τους και τρώνε φρούτα. Κάνουν ηχώ στην άδεια παραλία τα γάργαρα γέλια τους. Σκάω ένα τεράστιο χαμόγελο μόλις τις βλέπω! Τόσο όμορφο θέαμα!

Λίγα μέτρα πιο κάτω να και δυο άντρες ρωμαλαίοι κάνουν διατάσεις στην άμμο! Έχουν κάνει το κολύμπι τους και τώρα το έχουν ρίξει στο δεύτερο μέρος της γυμναστικής. Τους χαίρομαι! Πολύ! Κάνουν κάτι για τον εαυτό τους.

Πιό πέρα να και μια οικογένεια. Μαμά, μπαμπάς και τρία παιδιά! Τα αγόρια της οικογένειας ειναι εννοείται πιο φωνακλάδες. Παίρνουν φόρα και ορμάνε στα κρύα νερά. Μπρρρρ εκείνη την ώρα πρέπει να είναι πάγος!

Για περίπου δυο χιλιόμετρα δεν συναντάω άνθρωπο! Μόνο κάτι σκυλάκια και κανά δυο γατάκια που με συντροφεύουν στο τρέξιμο! Αυτά τα δυο χιλιόμετρα είναι η ευκαιρία μου να καθαρίσω το μυαλό μου· απο σκέψεις, από έννοιες, απο περιττά πράγματα…. το καταφέρνω! Και νιώθω τόση ηρεμία και χαρά! Ο ήλιος έχει πάρει την αυτοκρατορική του θέση και μας κυβερνά. Οι ακτίνες του σιγά-σιγά γίνονται όλο και πιο καυτές! Κάποια στιγμή υψώνω το κεφάλι μου, ευχαριστώντας τον που θα μας τιμήσει σήμερα με την παρουσία του! Αφού ολοκληρώνω τα 8 χλμ που είναι η συνηθισμένη μου διαδρομή, κάθομαι λίγο στην ζεστή άμμο να ξαποστάσω και ατενίζω το απέραντο γαλάζιο!

Οι μικρές βάρκες και τα πιο μεγάλα σκαφάκια έχουν κάνει την εμφάνισή τους στον ορίζοντα! Αφού νιώθω γεμάτη με αυτές τις εικόνες και ταυτόχρονα ξαλαφρωμένη από οτι ενδεχομένως με βασανίζει πήρα τον δρόμο της επιστροφής!

Μετά από ένα παγωμένο μπανάκι αποφασίζω να πάω σε μια παραλία λίγο πιο μακριά για ηλιοθεραπεία και κουβεντούλα με τις φίλες μου! Φοράω μαγιό κ τσουπ τσουπ

βρίσκομαι σε μια παραλία γεμάτη χρώματα!

Ένας ουρανός γεμάτος kites! Surfers ολούθε! Ο χαμός ο ίδιος! Πρωτόγνωρη εμπειρία! Κύματα, σανίδες, πάθος για την θάλασσα! Κάθομαι με τα κορίτσια και έχω πάλι αυτή την αίσθηση των διακοπών. Πίνουμε, τρώμε, γελάμε τόσο ανέμελα που αγαλλιάζει η καρδιά μας! Ανεμελιά! Νομίζω πως την αγαπώ αυτήν την λέξη! Και το συναίσθημα που εκπροσωπεί! Ειναι ωραίο να νιώθεις ανέμελος! Η ώρα πέρασε και τα μαγιό αντικατέστησαν οι ζακέτες και τα παντελόνια! Αφού είδαμε την μοναδική δύση του ήλιου επιστρέψαμε η κάθε μια μας στην βάση της με γεμάτες μπαταρίες και με μια υποψία αισιοδοξίας φωλισμένη στην ψυχή μας!

Γιατί άλλωστε τι είναι η ζωή; Μικρές στιγμές ευτυχίας! Και το χτεσινό Σάββατο ειχε πολλές!