Ένα Σαββατοκύριακο γεμάτο αγάπη στην κάτω Αλμυρή Κορινθίας

Μια πρόσκληση ήταν η αφορμή. Δυο ρούχα μπήκαν στην βαλίτσα, 4 μαγιό και σαγιονάρες και να’ μαι στο αμάξι στην Εθνική με κατεύθυνση την Κόρινθο! Στο αμάξι κάνω το δικό μου σόου αφου είμαι χαρούμενη και τραγουδάω με ιδιαίτερο ζήλο τα τραγούδια που τυχαίνει να ακούσω στο ραδιόφωνο! Περνάω τα λουτρά της Ωραίας Ελένης και στρίβω αριστερά.

Η κάτω Αλμυρή ξεδιπλώνεται μπροστά μου! Σπίτια γεμάτα βουκαμβίλιες με εκείνο το έντονο φούξια χρώμα που σου τραβάνε κατευθείαν την προσοχή, γειτονιές πλημμυρισμένες με οικογένειες να κάθονται σε μεγάλα στρογγυλά πλαστικά τραπέζια, δεκάδες παιδάκια κάθε ηλικίας να τρέχουν παίζοντας κρυφτό ή κυνηγητό, τζιτζίκια να κάνουν την δική τους συναυλία καθημερινά και παντού σκορπισμένα καλοκαιρινά χαμόγελα! Οι φίλες μου είναι ήδη στην παραλία και με περιμένουν οπότε αφού διασχίζω ένα στενό δρομάκι, στο τέλος του μου αποκαλύπτεται μια τεράστια παραλία με καταγάλανα νερά και λευκό ψιλό βοτσαλάκι!

Στιγμή ευτυχίας ήταν αυτή μετά από μια ιδιαιτέρως κουραστική εβδομάδα στην δουλειά! Μετά τις χαιρετούρες, τα εγκάρδια φιλιά και τις σφιχτές αγκαλιές ακολουθεί ατελείωτο κολύμπι, ξέφρενο παιχνίδι με τα παιδιά μέσα στην θάλασσα και κουβέντα μέχρι που τα στομάχια μας άρχισαν να κάνουν τα παραπονά τους οτι άδειασαν!

Μαζεύουμε όλα τα μπαγκάζια μας και κατευθυνόμαστε προς το σπίτι όπου μας περιμένει ζεστό σπιτικό φαγάκι! Ακολουθεί μεσημεριανή σιέστα και βουρ πάλι για την παραλία! Ο ήλιος, που όλη μέρα μας ζέστανε με τις καυτές ακτίνες του, έχει αρχίζει να πέφτει σιγά-σιγά για ύπνο και παραχωρεί την θέση του στο αυτοκρατορικό φεγγάρι που δίνει άλλη λάμψη στον ουρανό. Εμείς ακόμα στην θάλασσα, βιώνουμε στιγμές απέραντης ξεγνοιασιάς και ανεμελιάς! Κάποια στιγμή ακούγεται και η ιδέα για βραδινή βόλτα με το σκαφάκι της οικογένειας. Αφου ανεβαίνουμε προσεκτικά ένας-ένας, ο καπετάν Γιώργος (σύζυγος της φίλης μου της Σπυριδούλας) βάζει μπρος και το δυναμικό πλεούμενο ξεκινάει σιγά-σιγά να σκίζει την ήρεμη θάλασσα!

Το θέαμα που αντικρίζω είναι απαράμιλλης ομορφιάς! Τα πορτοκαλοκόκκινα χρώματα του ουρανού σε συνδιασμό με το σκούρο μπλέ της θάλασσας και το ελαφρώς δροσερό αεράκι που μας συντροφεύει φέρνουν ένα ανεπαίσθητο χαμόγελο στο πρόσωπο μου. Ίσως είναι η αναπάντεχη ευτυχία που με επισκέφτηκε και είχα τόση ανάγκη! Μέσα σ’ αυτό το σκαφάκι, εκείνο το βραδυ του Σαββάτου νομίζω υπήρχε τόση αγάπη και τόση χαρά που έφτανε και περίσσευε για να την πάρω μαζί μου και στον γυρισμό μου στην Αθήνα!

Μαγεμένοι όλοι μας «αποβιβαστήκαμε» από το πλωτό μας μέσο και οδεύσαμε προς το σπίτι για να μπανιαριστούμε και να βγάλουμε απο πάνω μας την αλμύρα ολάκερης της μέρας! Σειρά είχε μια βόλτα στον Ισθμό της Κορίνθου!

Ναι ναι περπατήσαμε και στην γέφυρα ως άλλοι τουρίστες αλλά είχε και αυτό την πλάκα του! Αποκαμωμένοι απο την κούραση γυρίσαμε σπίτι και σε κλάσματα δευτερολέπτου απόλυτη ησυχία.

Ξυπνώντας το πρωί διαπιστώνω οτι είχα να κάνω τόσο ήρεμο και ευχάριστο ύπνο πάρα πολυ καιρό! Αφού φάγαμε το πρωινό μας και φορέσαμε τα μπανιερά μας, κατεβήκαμε και πάλι στην παραλία! Η ζέστη ήταν αποπνικτική και ο ήλιος έκαιγε!

Την περισσότερη ώρα την έβγαλα μέσα στα δροσερά νερά της με κάθε λογής παιχνίδι! Τι φρίσμπι παίξαμε, τι μικρό καρχαριάκι έκανα, τι πάσες δίναμε με την μπάλα! Λίτσα εναντίον Μιχάλη, Αλεξάντερ και Νικολίνας! Στο μυαλό μου αναβίωσαν εικόνες απο τα παιδικά μου καλοκαίρια! Ένιωσα πάλι την ξεγνοιασιά που είχα όταν ήμουν 10 χρονων! Αναθάρρησε η καρδιά μου!

Αφου η ώρα είχε περάσει και είχε φτάσει μεσημέρι με αυτά και με κείνα, πήγαμε για φαγητό και μετα γυρίσαμε σπίτι όπου πέσαμε σε έναν απίστευτο μεσημεριανό λήθαργο! Με το που ξυπνήσαμε πάλι μαγιό και παραλία! Η ώρα πέρασε γρήγορα και ήρθε η στιγμή της επιστροφής στην Αθήνα!

Πόση θετική ενέργεια πήρα αυτό το Σαββατοκύριακο! Πόση αγάπη υπήρχε βαθιά ριζωμένη σ’ αυτό το σπίτι! Πόσο τυχερή νιώθω που έστω για δυο μέρες έγινα κομμάτι της! Ευχαριστούσα ξανά και ξανά την φίλη μου την Σπυριδούλα που με έβαλε μέσα σε όλο αυτό και φυσικά υποσχέθηκα τόσο στην ίδια όσο και στον εαυτό μου οτι θα επιστρέψω! Γιατί αυτό χρειαζόμαστε στην ζωή μας!

Ανθρώπους που μας εμπνέουν, που δεν φοβούνται να μοιράσουν απλόχερα την αγάπη που έχουν μέσα τους και ανθρώπους που εκτιμούν και αποζητούν μόνο το χαμόγελό μας!!