Πατώντας το πόδι μου για πρώτη φορά στο νησί της Κιμώλου, ένα μεσημέρι του καυτού Ιούλη, πρωτόγνωρα συναισθήματα με πλημμυρίζουν. Η καρδιά μου αρχίζει να χορεύει σε γρήγορο ρυθμό ένα νησιωτικό τραγούδι, το βλέμμα μου χάνεται στο λευκό και το γαλάζιο που κυριαρχούν στο νησί και γίνονται ένα με τον ουρανό και την θάλασσα, η... Continue Reading →

Μια πρόσκληση ήταν η αφορμή. Δυο ρούχα μπήκαν στην βαλίτσα, 4 μαγιό και σαγιονάρες και να’ μαι στο αμάξι στην Εθνική με κατεύθυνση την Κόρινθο! Στο αμάξι κάνω το δικό μου σόου αφου είμαι χαρούμενη και τραγουδάω με ιδιαίτερο ζήλο τα τραγούδια που τυχαίνει να ακούσω στο ραδιόφωνο! Περνάω τα λουτρά της Ωραίας Ελένης και... Continue Reading →

Ξαφνικά! Το έχω ξαναπεί άλλωστε πως το συγκεκριμένο επίρρημα χαρακτηρίζει την ζωή μου. Έτσι ξαφνικά λοιπόν ρίχνει στο τραπέζι την ιδέα η Ρανια: «Λίτσα και Ανδριάνα ψήνεστε για ένα λίγο πιο ιδιαίτερο ταξίδι; Ένα ταξίδι στην Αφρικη; Τι θα λέγατε ας πούμε για Μαρόκο;» Αφου πρώτα ενθουσιάστηκαμε , αμέσως μετά φυσικά και συμφωνήσαμε. Τρία κορίτσια... Continue Reading →

Η λέξη ξαφνικά νομίζω πως είναι η λέξη που χαρακτηρίζει την ζωή μου. Ότι συμβαίνει γίνεται μόνο ξαφνικά... Αυτή την φορά είχε εξαιρετικά θετική έκβαση αυτό το «ξαφνικά», αλλά δεν είναι πάντα έτσι. Έχω τριήμερο ρεπό στη δουλειά και τεράστια ανάγκη να αποδράσω από την καθημερινότητα. Μιλάμε με την φίλη μου την Ράνια και κανονίζουμε... Continue Reading →

  Κανάλια Καρδίτσας. Το χωριό μου. Το αγαπάω με έναν δικό μου τρόπο. Εκεί πέρασα τα πρώτα μου καλοκαίρια. Εκεί έτρεξα σαν παιδί, έπαιξα με τις παρέες μου, εκεί ζούσε ο αγαπημένος μου παππούς (που τον έχω χάσει 😔) και ζει η αγαπημένη μου γιαγιά . Πρόσφατα που πήγα σπίτι τους, στον όροφο έχουν κρατήσει... Continue Reading →