Το καλοκαίρι μου

Και αν με ρωτήσουν «τι γεύση είχε το καλοκαίρι σου» θα τους απαντήσω πως το καλοκαίρι του 2018 είχε μέρες γλυκιές σαν τα σύκα που μαζεύουμε από το δέντρο κάτω από το σπίτι μας, είχε μέρες πολύ ξινές σαν τα λεμόνια που στύψαμε για να φτιάξουμε την λεμονάδα που πίνουμε στο μπαλκόνι μας όμως κυρίως είχε μέρες αλμυρές, νόστιμες, γευστικές σαν το αλάτι που βάζουν οι νοικοκυρές στο φαγητό. Τι υπερτερεί όμως τελικά;

Μετά από σκέψη θα πω οτι πάντα ενα καλοκαίρι αφήνει λίγη γλύκα αλλά περισσότερη αλμύρα στο τέλος. Αφήνει μαυρισμένη την επιδερμίδα, ξανθαίνει τις άκρες των μαλλιών μας, κοκκινίζει τις μύτες μας, οι έννοιες μας μειώνονται, η ερωτική μας διάθεση ανεβαίνει… οκ μπορεί να συμβούν και πολλά άσχημα στην διάρκεια ενός καλοκαιρίου όμως τα άσχημα τα ξεχνάς μετά από λίγο καιρό, και μένουν στη θύμηση σου μόνο τα χαμόγελα, οι όμορφες στιγμές, η ξεγνοιασιά, η ανεμελιά, η ευτυχία του μεσημεριανού ύπνου και η προσμονή του απογευματινού μπάνιου.

Το καλοκαίρι είναι μια ιδέα. Καλοκαίρι μπορεί να έχεις στην καρδιά σου ακόμα και αν έξω έχει μείον 5 βαθμούς και χιονίζει. Είμαι κορίτσι του ήλιου και κατ’ επέκταση κορίτσι της άνοιξης και του καλοκαιριού! Τότε ανθίζω και δείχνω το μεγαλείο που κρύβω μέσα μου. Τον χειμώνα νιώθω πως πέφτω σε χειμερία νάρκη και απλά περιμένω στωικά να περάσει το Πάσχα και να αρχίσω να ζωντανεύω.

Το φετινό καλοκαίρι μπορεί ουσιαστικά να μην πήγα διακοπές όμως έκανα εξορμήσεις ανά τακτά χρονικά διαστήματα που με βοήθησαν να πάρω τις ανάσες που χρειαζόμουν.

Σήμερα είναι η τελευταία μέρα άδειας, χτες το βράδυ έβρεξε και ένιωσα την ανάγκη να κάνω μια ανασκόπηση στις στιγμές εκείνες που δεν θα ξεχάσω ποτέ απο το καλοκαίρι του 2018!

• Το δικό μου καλοκαίρι ξεκίνησε ουσιαστικά τον Μάιο, με ένα ταξίδι ζωής στο Μαρόκο. Ένα ταξίδι που με δίδαξε πολλά, ενα ταξίδι που μου άνοιξε τους ορίζοντες, ενα ταξίδι διαφορετικό που θέλει κότσια να κάνεις. Το να κοιμηθώ στην μέση της ερήμου ήταν μια απο τις ωραιότερες εμπειρίες της ζωής μου!

• Το καλοκαίρι μου συνεχίστηκε με 4 μέρες στον επίγειο παράδεισό μου. Την Κίμωλο. Ένα μικρό νησί με υπέροχες παραλίες, πεντανόστιμο φαγητό και ανθρώπους που σε μαγνητίζουν με την καλοσύνη και την ανοιχτή τους αγκαλιά! Χωρίς σήμα στο κινητό τις περισσότερες ώρες της μέρας νιώθεις πως ζεις για σένα, πως ξαναγεννιέσαι. Ένα νησί που μπήκε στην καρδιά μου και δεν θα ξαναφύγει. Φωτεινό παράδειγμα ενός έρωτα με την πρώτη ματιά.

• 15αυγουστο στον Κάλαμο. Έτσι ξαφνικά. Με καλοσυνάτους ανθρώπους που με αγκάλιασαν σαν να ειμαι οικογένεια τους. Που με έβαλαν μέσα στο σπίτι τους και με έκαναν κομμάτι τους. Ράνια πάντα θα σ’ ευχαριστώ γι’ αυτές τις δυο μέρες!

• Τελευταιός σταθμός του φετινού καλοκαιριού μου ήταν η κάτω Αλμυρή Κορινθίας. Εκεί λίγο μετά τα λουτρά της Ωραίας Ελένης. Πήγα τρείς φορές. Και τις τρείς φορές το συναίσθημα ήταν το ίδιο. Ανεμελι. Σαγιονάρες όλη μέρα, μαγιό, μαζεμένα μαλλιά γεμάτα αλμύρα, γέλια, παιδικές φωνές, βόλτα με βάρκα στο ηλιοβασίλεμα, χορός μέχρι το πρωί σε τοπικό κλαμπάκι. Η επιτομή της ανεμελιάς όμως ήταν η 31η Αυγούστου. Που πήγα στην παραλία το πρωί και έφυγα το βράδυ μετά τις 00.00! Που είδα τον ήλιο ν’ ανεβαίνει στον ουρανό και να φωτίζει με τις ακτίνες του όλη την πλάση, που τον είδα αργότερα να δύει, που αντίκρυσα το κατακόκκινο φεγγάρι να βγαίνει μέσα απο την θάλασσα, που άπλωσα την πετσέτα στα βότσαλα δίπλα στο κύμα και κοιτούσα τ’ αστέρια προσπαθώντας να τα μετρήσω, που έπεσε ξαφνικά ενα αστέρι και έκανα μ’ ολη την δύναμη της ψυχής μου ευχή, που διάβασα παραμύθια σε μικρούς και μεγάλους, που ένιωσα απόλυτη ευτυχία και δάκρυα κύλησαν στα μάγουλα μου. Σπυριδούλα, Γιώργο, Ξανθή, Μιχάλη, Μιχάλη junior, Τάσο, Τασία και νονέ Γιώργο (κύριε φωτογράφε) σας ευχαριστώ που δώσατε στο καλοκαίρι μου αυτή την αλμυρή γεύση που χρειαζόταν για να γίνει πιό νόστιμο!

Το καλοκαίρι μου όμως είχε και αλλλες στιγμές ευτυχίας που τις κρατάω για μένα. Ταξίδεψα νοητά σε πολλά μέρη μέσα απο φωτογραφίες, μέσα απο βιβλία, μέσα απο περιγραφές… Ακόμα και αυτά τα ταξίδια του μυαλού μπορούν να σε ξεκουράσουν και κλείνοντας τα μάτια να καταφέρεις ακόμα και να χορέψεις στα καλοκαιρινά πανηγύρια ή να κολυμπήσεις στα καταγάλανα νερά κάποιου ελληνικού νησιού…

Τελικά τώρα που το ξανασκέφτομαι ναι ήταν ένα πολύ καλό καλοκαίρι που θα δώσει όμως την θέση του σε έναν ακόμα καλύτερο χειμώνα!

Η ευχή «καλός χειμώνας» δεν μου αρέσει οπότε εγώ θα πω απλά « καλή συνέχεια σε όλους μας»! Οι μέρες που ακολουθούν να μας φέρουν όμορφα συναισθήματα, πρωτόγνωρες εμπειρίες, ηρεμία στην ψυχή και αγάπη στην καρδιά!